Farketmişizdir, o çok istediğimiz “şeye” sahip olunca bir anda çok mutlu oluverirmiş gibi oluruz, ancak uzun sürmez, alışırız hızlıca, eskitiriz. O çok istediğimiz arabayı almak, evi istediğimiz gibi döşemek, istediğimiz bölüme girmek, mükalatta başarılı olmak, sevgilimizin olması, profesör olmak, yarışmayı kazanmak mutlu etmez bizi. Hepsine alışırız. Mutluluk daha içsel bir şey. Bir şeye sahip olmak…