Yaşıyoruz, bir şekilde. Yeterince doyum sağlıyor muyuz hayatımızdan, hayatın içinde miyiz, kıyısında mı? Hayatımız, hayalimizdeki hayatımıza ne kadar yakın? Bazen durup düşünmek gerek, farkındalığımızı canlandırabilmek için. İlham perisi olup kendi başımızın üstünde bir tur atıp sonra da karşımıza geçip “bu mudur?” diye sormamız gerek, kendi kendimize. Alışkanlıklarımızı, sosyal hayatımızı ve zamanımızı alan her şeyi tartmalı, gerekeni gerektiği yere koymalıyız.