Hayatı anlatır
Kendi iç sesimizi, özgünlüğümüzü, hayallerimizi, kararlarımızı, tercihlerimizi yaşamaya karar verdiğimiz, yaşamaya çabaladığımız, yaşayabildiğimiz, bunlar uğrunda mücadele ettiğimiz, kendimiz olabildiğimiz ölçüde özsaygımız yüksek olacaktır. Parola: Kendini (ka)bul
Evlerimizde, ailelerimizde öyle gördüğümüz için, belki de maruz kaldığımız için kanıksadığımız, normalleştirdiğimiz davranışlar ve tutumlar var; aslında ilişkileri bozucu, özgürlüklerimizi kısıtlayan, bizi de ötekini de “kendi” olabilmekten alıkoyan. İlişkilerimizde mutsuzluk sinyalleri çalmaya başladığında, alt notada ne olduğunu anlayamayacak kadar normalleştirmişiz bu davranışları ancak rahatsızlık duymayacak denli de içselleştirmemişiz henüz, bu iyi. Nedir bu davranışlar, tutumlar…
Ne zaman geri bildirim vermeliyiz? Nelere dikkat etmeliyiz? Tonumuz nasıl olmalı amacımız bağcıyı dövmek değil üzüm yemekse?
Bir hata yaptığımızı düşünelim. Kendimize yakıştırmadığımız bir hata. Hiç rahat hissetmiyoruz, mahcubuz, hatanın ağırlığı altında kendi kendimize eziliyoruz. Bu hatanın bir başkası için çok olumsuz bir sonuç doğurmadığını düşünelim. Kendi içimizde bir hesaplaşma daha çok, zararı dokunmadı bir başkasına, ama kendi gözümüzde kendimizi huzursuz hissetmemize sebep olabilecek kadar güçlü. Nasıl yaptık bu hatayı düşünüyoruz. İmaj kaybı…
Sevdiklerimizle buluşup, birlikte yemek yemek en sevdiğimiz etkinliklerimizden. Bu anları eşsiz kılan yemeğin lezzetinden ziyade tatlı sohbetimiz, hoş intibamızdır. Hem iyi ağırlayıp değer verdiğimizi, özen gösterdiğimizi hissettirmek hem de iyi ağırlanıp değerli olduğumuzu hissetmek isteriz. Öyleyse bu anlara gölge düşürmemek, içimize sinecek şekilde davetlilerimizi ağırlamak ve ağırlanmak için neler yapmalı ve neler yapmamalıyız birlikte düşünelim: Davetli olarak…
