Sevgili,

Nazım Hikmet’in hapishanedeyken karısı Piraye’ye yazdığı ‘ Karıma Mektup’ şiiri vardır. Bu şiirde Piraye mektubunda “Seni asarlarsa, seni kaybedersem yaşayamam” der. Nazım da ona ‘Yaşarsın karıcığım…en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı” der.

Ben sana başka türlüsünü söyleyeceğim sevgili,

Ayrılırsak, hatta hiç yanaşamazsak birbirimize, korkarsak kendimizden

yaşarım sevdiceğim

Yine karşılarım doğan sabahı

Yine öpüp okşarım kedimi, köpeğimi

Yine izlerim bulutları, dinlerim yağmurun çiselemesini

Yaşarım, yaşarım da

İstemem ki sevdiceğim

Birlikte olunca hissettiğim bir neş’e hali var

öyle bir tatlılık ki, öyle bir hafiflik ki,

böyle hissetmeyi, böyle yaşamayı arzu ederim.

Bunun tadını bilince, gayrısı biraz yavan geliyor.

Gelmez mi?