Birbirimizi dinlemiyoruz, sonra neden anlaşamadığımızı birbirimize soruyoruz. Muhtemelen sorumuzu da dinlemek için sormuyoruz, yalnızca tespitimizi paylaşıyoruz. Birbirimizi dinleyelim, ancak konuşma sırasını nefesimizi tutarak bekleyerek değil. Kendi rekorumuzu kırmaya çalışır gibi sözün bitiminde derin nefes alıp kalınan yerden başlamak için değil. Dinlemenin tadını almaya çalışalım. Egomuzdan sıyrılalım, karşımızdaki bilginin ağzımızda çikolata gibi eridiğini düşünelim, tadını alalım:) Boşlukları…
Öne çıkan
Atölyeler
Hiyerarşik olmayan, eşitlikçi bir ortamda, beraber düşünmeye, farkındalıklarımızı artırmaya, paylaşmaya ne dersiniz? Haydi!