Tam da şu anda yaşadığımı hissediyorum. Canlıyım.

Yarın gerçekleşebilecek hayaller kuruyorum, planlar yapıyorum. Sonra birden fark ettim, bugün de bir başka günün yarını. Hep ufka bakmaktan önümde yüzen küçüklü büyüklü balıkları, denizin o tazecik havasını, ayaklarıma değen serin suları hissetmiyor olabilir miyim?

Sıkıca sarıldım şimdi fark ettiğim şeye, bugüne. Bu ‘bilgiyi’, bilmeyi uyanınca hatırlayacak mıyım acaba?

Şu an(d)a sahibim ve derin bir nefesle içime çekiyorum bu bilgiyi de, bugünü de. Afiyet bana.