İlişkilerde Empati Dengesini Bulmak

Fazla empati diye bir şey var mı? Var.

Kendi merkezimizde kalmadan, sınırlarımıza dikkat etmeden yalnızca karşımızdaki kişinin ne yaşamış, ne hissediyor olabileceğine odaklanmak olabilir mi? Olabilir.

Bu hali ile yaptığımız empati bile olmayacaktır.

Kendinizi hiç bu durumda buldunuz mu? Kendinizi yok sayıp yalnızca karşıdakini düşündüğünüz, onu anlamaya çalıştığınız oldu mu? Özellikle de ortak bir konuda, sizin de içinde yer aldığınız bir durumda?

Bazen ben kendimi öyle hissediyorum. Hatta o anın içinde hiç fark etmeyebiliyorum. Yaptığım şey kendimi es geçip bir başkasını öncelemek. Acaba o ne hissetti, ne düşündü, neden böyle yaptı…Bir sürü soru ama soruların öznesi ben değilim.

Kendimiz bile bir şeyi yapıp yapmadığımızda nedenini anlayamıyoruz. Bir başkasının neyi neden yapıp yapmadığını düşünerek nasıl bulabiliriz? Bir sürü sebep olabilir, çok alakasız bir şey olabilir. Kaldı ki, buna gerçekten gerek var mı?

Kimse gerçekten kötülük olsun diye bir şeyi yapmıyordur. Bizi üzmek, kırmak için yapmıyordur. Yapabildiği o kadardır. Kapasitesi o kadardır. O kadarını yapabiliyordur.

Çok muğlak mı oldu acaba: )

Kendimden bir örnek vermek istiyorum. Partnerimin beni aldattığını öğrendim. Neden aldattığını o kadar çok düşündüm ki! Ne hissettiğimi, bunun bana nasıl geldiğini anlamak yerine onu anlamaya çalıştım. Neden yapmıştı?

Şu anda bu satırları yazarken fark ediyorum ki, belki de hissetmemek için onu öncelemiştim. Bu durumda ne yapacağımı bilemediğim için, çok fazla hissetmekten korktuğum ve bu hislerle ne yapacağımı bilemediğim için…

Bir başka hayata müdahale ettiğimiz durumlar için de aynısını düşünüyorum; kendi hayatımızla ilgilenmek yerine başka bir hayata müdahale ediyorsak, kendi hayatımızda görmekten, yüzleşmekten kaçındığımız bir şey olabilir mi? Başkalarının acıları ile daha rahat baş edebiliyoruz, diye bir söz okumuştum. Tam olarak o sanırım.


Belki şu sorular bir başkasını kendi önümüze koyduğumuz bir anımızda bizi biraz merkezimize geri getirebilir:

  • Burada ben ne hissediyorum?
  • Ben ne yaşıyorum?
  • Bedenim buna ne diyor? (Ağrılarım, uykum, iştahım, bağırsaklarım, halim vaktim, keyfim…)
  • Ben benim yanımda mıyım? Kendimde miyim?
  • Kendimi görüyor muyum? İhtiyaçlarımın farkında mıyım?
  • Kendimi koruyor muyum?
  • Benim isteğim ne?
  • Benim kararım ne?
  • Ben neyi tercih ederim, neyi tercih etmem?

Farkında olarak, üstüne düşünerek yaşadığımız bir hayat sahiden daha lezzetli. Otomatik pilottan çıktığımız, kendimizin, tepkilerimizin farkında olduğumuz, kendimize daha çok yaklaştığımız anlara!


Bu yazıyı kendisine iyi geleceğini düşündüğünüz kişilerle paylaşabilirsiniz.

One Comment Kendi yorumunu ekle

Yorum bırakın